Mahalleye, Dayanışmaya, Umuda Çağrı
27 Haziran 2025 tarihinde Uşak çevre köyde (Akse) bir eylemle buğday alım fiyatları üzerinde bir eylem gerçekleştirdik.
İzlemek İçin
https://youtu.be/aHGoD1JsJ9M?si=CKfTCRMuBjP5N4iD
Ankara Keçiören’de uzun yıllardır biriken bir dayanışma ve mücadele deneyimi yaşanıyor. Yoksul mahallelerin, fabrika ve atölyelerin, köy meydanlarının ve kampüslerin içinden örgütlenen bir toplumsal hareket olarak soldan uzun zamandır -kimi istisnalar dışında- söz etmek çok mümkün değil. Keçiören’deki dayanışma ve mücadele deneyimi solun yeniden toplumsallaşmasının yollarını da bunu başarmanın imkanlarını da göstermesi açısından en canlı örneklerden birisi. Bu deneyimi parçası olanlarla görüşmeler yaparak aktarmaya çalıştık.
19 Mayıs Mahallesi Muhtarı Hacı Ali: Mücadelede Mahallede Başlar
Bizim geleneğimiz doğrudan taban hareketiyle, taban inisiyatifiyle şekillenen sözün, kararın ve yetkinin halkta olduğu bir dünyayı kurgular. Bu da tamamen doğduğun, yaşadığın, havasını soluyup nefes aldığın topraklara özgü bir siyaset tarzı üretmekten geçer.
Devrimci Yol, kökeni itibarıyla tam da bu topraklardan Anadolu’dan, Ankara’dan, Yozgat’tan, Kars’tan, İzmir’den, Trakya’dan, kısacası yurdun dört bir yanından kök salmıştır. Bunun altında yatan temel neden, yerel sorunlardan beslenen ve yerel çalışmalardan güç alan bir siyasal hareket olmamızdır.
Türkiye coğrafyasında Devrimci Yol hep farklı bölgelerle anılır. Keçiören ise genellikle “zorlu bir bölge” olarak adlandırılır. Buna rağmen Keçiören, 1980 öncesinde Devrimci Yolcuların çok güçlü kitle çalışmalarına, halkla iç içe yürüttüğü faaliyetlere sahne olmuştur. O dönemlerde ben henüz çok küçük bir çocuktum, aklım pek ermezdi. İlk siyasal eylemim ilkokul dördüncü sınıfa giderken Piyangotepe Katliamı dönemine denk geldi. Okula abiler ve ablalar gelip “Bugün okul yok” dediler. Çocuk aklımızla sevindik. Ancak arka planına baktığımızda Devrimci Yol, katliamı protesto etmek amacıyla ilkokullara kadar ulaşıp boykot örgütleyebilecek kadar güçlü bir yerel etkiye sahipti. Bizler bu gücün gölgesinde, bizden önce yürüyenlerin izinde büyüdük. Bu bölgeye, İncirli ve Keçiören’e gelen ilk devrimcilerden Necdet Erdoğan Bozkurt, 1976 yılında burada, İncirli’de ortaokul ve ilkokul öğrencilerine ders çalıştırır, mandolin kursu verirdi. Halk tabanıyla ve kitleyle kurulan bağlar işte bu şekilde başladı. Keçiören’de zaman zaman 12 Eylül dönemi veya farklı öznel nedenlerle kesintiler yaşanmış olsa da yaklaşık 40 yıldır bağlama kursundan satraç kursuna, ders destek çalışmalarından yaz ve kış okullarına, çadır kamplarından günübirlik gezilere kadar halkla iç içe bu faaliyetleri aralıksız sürdürüyoruz.
Bu tür yerel faaliyetlerin siyasal anlamdaki kazanımları çıplak gözle hemen görülemeyebilir. Yerel çalışmanın başarısı ve kazanımı uzun erimlidir. Siyasal öznenin söz söylediğinde bunu ete kemiğe büründürebilme gücünden anlaşılır. Yerel çalışmanın nüveleri tam da burada saklıdır. Bunun somut örneklerini kendi yaşamımızda birebir tecrübe ettik. Bugün “Bu karanlığı durdurmak için yan yana gelelim” diyor, birleşik bir halk muhalefeti örgütlemeye çalışıyoruz. Yan yana gelebilmek için öncelikle yaşadığımız yerdeki insanlarla temas kurabilmeliyiz. Mesele sadece kurumlarla veya yapılarla yan yana gelmek değildir, nefes aldığımız, sokağında yürüdüğümüz, apartmanının veya ağacının gölgesinde oturduğumuz, meyvesini yediğimiz mahallelerimizdeki insanlarla bağ kurmaktır.
Keçiören Kadın Dayanışma Atölyesi’nden Vildan: Düğünde, Cenazede Hayatın Her Alanında
Yan Yanayız
Keçiören’deki dayanışma çalışmaları uzun bir sürece dayanıyor. Kadın Dayanışma Atölyesinden de önceki dönemlerden, bizim gençlik yıllarımızdan başlayan bir süreç bu. Bu mahallede mahalleli insanlarla birlikte olabildiğince bir arada olmaya çalıştık. Düğünlerimizde, cenazelerimizde, sıkıntılarımızda ve sevinçlerimizde hep bir aradaydık.
Bu birliktelik tabii ki kolay örülmüyor, aslında oldukça uzun bir yol katetmek gerekiyor. Atölyede, mahalledeki kadınlarla birlikte öncelikli olarak kadın sorunlarından başlayarak memleketteki tüm sorunlara çözüm üretmeye ve kendimize bir yol açmaya çalışıyoruz. Bu yüzden çocuklar bizim için çok önemli, çünkü onlar geleceğimiz. Çocukların da dayanışmayı, paylaşmayı ve bir arada olmayı öğrenmeleri için bu çalışmaları yürütüyoruz. Ancak bunu sadece biz yapmıyoruz veliler, öğrenciler ve mahallenin diğer birçok sakini de bizimle birlikte bu sürece katkı sağlıyor. Zaten bu iş başka türlü de olmaz. Kişisel çabalarla değil, mahallenin gücünü arkamıza alarak bu noktaya geldik.
İlk zamanlarda bizimle birlikte olan çocuklar, bugün öğretmen olarak atölyemizde derslere ve etkinliklere katılıyor, süreçleri kendileri yürütüyorlar. Çalışmalardaki gençlerin birçoğunun bizim ilk öğrencilerimiz olduğunu görebilirsiniz.
Onlarla tanıştığımızda henüz 8-9 yaşlarındaydı, şimdi ise büyüdüler, 18-20 yaşlarına geldiler ve hâlâ bizimle birlikte olmaya devam ediyorlar. Bu durum oldukça önemli.
Yaz Dayanışma Okulu eğitmeni Ela: Burası Bir Dayanışma Okulu
Keçiören Kadın Dayanışma Atölyesinde okul dönemi boyunca hafta sonları, 2’nci sınıftan 12’nci sınıfa kadar olan öğrencilerimize İngilizce, Matematik ve Türkçe başta olmak üzere tüm dersleri tamamen gönüllü bir şekilde veriyoruz. Hafta içleri ise kadınlar buraya gelerek resim çalışmaları yapıyor ve çeşitli atölyeler gerçekleştiriyor, biz de kendilerine atölyemizde yer veriyoruz. Yaz döneminde ise öğrencilerimiz yine buraya gelerek çeşitli etkinlik ve atölyelerde bir araya geliyor. Bu sayede ufuklarını genişletme imkânı buluyorlar.
Oğlu Dayanışma Okulu’na katılan mahalle sakini Sevtap: Neşeli Bir Buluşma
Ben 19 Mayıs Mahallesi Muhtarlığımıza bağlı Kadın Dayanışma Atölyemizde gerçekleşen birçok etkinliğe katılmış birisiyim. Oğlum Ata 10 yaşında. Yaz döneminde düzenlenen çadır kampı sayesinde Kadın Dayanışma Atölyesi ile tanışma fırsatı buldu ve bu kampa katıldı. Daha sonra yine kendi isteğiyle, yaz döneminde Kadın Dayanışma Atölyesine bağlı yaz okuluna katılmak istedi.
Yaz okuluna bu kadar çok severek katılacağını tahmin etmemiştim. Ancak burada bulunan birçok etkinlik, özellikle de her pazartesi günü düzenlenen yüzme etkinliği ile her perşembe günü gerçekleştirilen binicilik etkinlikleri, süreci severek takip etmesine vesile oldu. Oğlum için oldukça keyifli ve verimli bir yaz dönemiydi. Emeği geçen herkese teşekkür ederiz.
Uzun seneler Dayanışma Atölyesi’nde yer alan öğrenci Ali Metin: Burada Dayanışma Sürekli
Buradaki dayanışma ortamı arkadaşlık ve dostluk ilişkileri üzerinden şekilleniyor. Ben buraya henüz dördüncü sınıftayken gelmeye başladım. Abilerimi, ablalarımı burada tanıdım. Buradaki dayanışma tamamen arkadaşlık ve dostluk üzerine kurulu. Yaz okulu veya kışın düzenlediğimiz derslere destek kursları bittikten sonra da buradaki dostlarımızla ve arkadaşlarımızla buluşmaya, görüşmeye devam ediyoruz. Aramızdaki bağ için yaşın bir önemi olmuyor. Ayrıca herkes birbirine her konuda yardımcı oluyor, dayanışmadan kastımız tam olarak bu. Zorda olan veya yardıma ihtiyacı bulunan birini gördüğümüzde elimizden geldiğince yardım ediyor, sürekli bir dayanışma halinde kalıyoruz.
Yaz okuluna katılan ilkokul öğrencileri Eren ve Beren: Dayanışmayı Burda Öğrendik
Burası çok eğlenceli, çok seviyorum. Pazartesi günleri havuza gidiyoruz. Salı ve çarşamba günleri buradayız. Perşembe günleri at çiftliğine gidiyoruz, cuma günleri de yine buradayız. Bugün de şenlik yapacağız, umarım çok eğlenceli geçecek. Burası bana dayanışmayı öğretti.
Dayanışma Okulu’nda satranç öğretmeni olan Hasan: Geçmişizin Mirası
Bu mücadele sürecinde Hıdır Aslan, Soner İlhan, Gökalp Çiftçioğlu ve buraya gelerek halkı örgütlemek için temel çalışmaları yürüten Necdet Erdoğan Bozkurt gibi birçok yol arkadaşımızı kaybettik. Onların emekleri sayesinde güçlü bir devrimci örgütlenme oluşturduk. Piyangotepe Katliamı sonrasındaki direnişlerde binlerce insanın gözaltına alındığı ve cezaevine gönderildiği zorlu dönemlerde çok önemli çalışmalar yürüttük. Devrimci dayanışma o yıllarda da hayatımızın merkezindeydi, büyüklerimiz dayanışma aidatları toplar, bizler de her ay bu katkıları düzenli olarak alırdık. Bu gelenek ve kültür zamanla içimize işledi. Bugün yürütülen çalışmalar da bu tarihsel birikimin ve devrimci düşüncenin bir ürünüdür.
çeşitli etkinlik ve atölyelerde bir araya geliyor. Bu sayede ufuklarını genişletme imkânı buluyorlar.
Mahalle sakini Sevtap: Neşel Var Burda 19 Mayıs Mahallesi Muhtarlığımıza bağlı Kadın Dayanışma Atölyemizde gerçekleşen birçok etkinliğe katıldım. Oğlum 10 yaşında. Yaz döneminde düzenlenen çadır kampı sayesinde Kadın Dayanışma Atölyesi ile tanışma fırsatı buldu. Yaz okuluna bu kadar çok severek katılacağını tahmin etmemiştim. Ancak burada bulunan birçok etkinlik süreci severek takip etmesine vesile oldu. Oğlum için oldukça keyifli ve verimli bir yaz dönemiydi. Emeği geçen herkese teşekkür ederiz.
Öğrenci Ali Metin: Dayanışma Sürekli
Buraya henüz dördüncü sınıftayken gelmeye başladım. Abilerimi, ablalarımı burada tanıdım. Buradaki dayanışma tamamen arkadaşlık ve dostluk üzerine kurulu. Yaz okulu veya kışın düzenlediğimiz derslere destek kursları bittikten sonra da buradaki dostlarımızla ve arkadaşlarımızla buluşmaya, görüşmeye devam ediyoruz. Aramızdaki bağ için yaşın bir önemi olmuyor. Ayrıca herkes birbirine her konuda yardımcı oluyor, dayanışmadan kastımız tam olarak bu.
Yaz okulu Öğrencileri Eren ve Beren: Dayanışmayı Burda Öğrendik
Burası çok eğlenceli, çok seviyorum. Pazartesi günleri havuza gidiyoruz. Salı ve çarşamba günleri buradayız. Perşembe günleri at çiftliğine gidiyoruz, cuma günleri de yine buradayız.
Bugün de şenlik yapacağız, umarım çok eğlenceli geçecek. Burası bana dayanışmayı öğretti.
Dayanışma Okulu’nda satranç öğretmeni olan Hasan:
Geçmişizin Mirası
Bu mücadele sürecinde Hıdır Aslan, Soner İlhan, Gökalp Çiftçioğlu ve buraya gelerek halkı örgütlemek için temel çalışmaları yürüten Necdet Erdoğan Bozkurt gibi birçok yol arkadaşımızı kaybettik. Onların emekleri sayesinde güçlü bir devrimci örgütlenme oluşturduk. Piyangotepe Katliamı sonrasındaki direnişlerde binlerce insanın gözaltına alındığı ve cezaevine gönderildiği zorlu dönemlerde çok önemli çalışmalar yürüttük. Devrimci dayanışma o yıllarda da hayatımızın merkezindeydi, büyüklerimiz dayanışma aidatları toplar, bizler de her ay bu katkıları düzenli olarak alırdık. Bu gelenek ve kültür zamanla içimize işledi. Bugün yürütülen çalışmalar da bu tarihsel birikimin ve devrimci düşüncenin bir ürünüdür.